Toen mijn moeder ernstig ziek werd, stond mijn wereld op z’n kop. Ik had een vol en druk leven en plezier in de dingen die ik deed. Maar van het beeld dat mijn moeder er niet meer zijn zou, werd ik immens verdrietig.

Ik was ervan uit gegaan dat mijn moeder er gewoon zou zijn op de momenten dat ik haar nodig zou hebben. Bovendien realiseerde ik me dat ik haar nog zoveel wilde vragen. Over wie ze vroeger was, maar ook over de grote en kleine dromen in haar leven. Om antwoorden op al die vragen te krijgen, besloot ik een boek voor haar te maken: Mam, vertel eens.

Het was een compleet nieuw boek voor de boekenmarkt in 2005. Een boek dat niet vertelde, maar vroeg. Een boek dat je kreeg, maar ook weer terug moest geven. Toen een klein meisje aan me vroeg of ik ook zo’n boek voor haar vader wilde maken, besloot ik niet alleen om dat te doen, maar ook om mijn baan op te zeggen om me te richten op mijn liefde voor het verbinden van mensen door middel van verhalen.

Ik had toen nooit durven dromen, dat deze stap 4 miljoen verhalen zou opleveren van moeders, vaders, opa’s, oma’s, vrienden en vriendinnen.

Ik hoop dat je je vrij voelt om dit platform gebruikt om je verhalen te delen en geïnspireerd te raken door de verhalen van anderen. Dat het dient als een centraal punt om herinneringen te maken, te delen en te bewaren.
Sluit je aan bij mijn missie om samen herinneringen te maken, te delen én te bewaren en te delen met elkaar en voorál de mensen die belangrijk voor je zijn.

Veel liefs, Elma

Mijn verhalen Jullie verhalen